- Nie mogę się doczekać "prawdziwego" posiłku
W Bouar, na północny zachód od Republiki Środkowoafrykańskiej, jest jeszcze wczesny poranek. Ale cotygodniowy targ w wiosce Ngeguene już tętni życiem.
Anasthasie, matka trójki dzieci, chodzi od sklepu do sklepu, oglądając ubrania, jedzenie i artykuły gospodarstwa domowego. Wita się z sąsiadami i życzliwie targuje się ze sprzedawcami, gdy zobaczy coś, co jej się spodoba.
Kilka godzin później Anasthasie uśmiecha się, mieszając w małym garnku z gotującym się mięsem przed swoim domem. Tuż obok dwaj najmłodsi synowie, Moise i Gael, biegną jeden za drugim, śmiejąc się. Starają się jak mogą, żeby nie pobrudzić swoich nowych ubrań.
Musiałem zacząć wszystko od nowa
Podobnie jak wiele innych osób, rodzina Anasthasie została przesiedlona po zbrojnych atakach na ich wioskę w zeszłym roku. Teraz mieszkają w opuszczonym domu w pobliskiej wiosce i musieli zacząć nowe życie. Podczas ataków stracili ziemię uprawną i bydło – które stanowiły ich główne źródło dochodu – oraz cały swój dobytek. Anastathie, która uszkodziła sobie kolano uciekając w środku nocy, teraz porusza się o kulach i nie może już pomagać mężowi w gospodarstwie.
– Dzieci zawsze mówią: Mamo, jestem głodny. Mamo, chcę trochę jedzenia – mówi i kontynuuje:
– Ale często nie ma im nic do zaoferowania. Popijają wodę, aby napełnić żołądki. Kiedy brakuje jedzenia, mam mnóstwo zmartwień. Ciągle myślę o jutrzejszym dniu i o tym, jak przetrwamy.
Anasthasie, uczestniczka finansowanego przez Norwegię projektu dotyczącego bezpieczeństwa żywnościowego i pomocy rolniczej
Pomoc jest błogosławieństwem
Anastathie i jej rodzina znajdują się wśród osób otrzymujących pomoc pieniężną w ramach naszego projektu „Doraźne bezpieczeństwo żywnościowe i pomoc rolnicza”, finansowanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Oznacza to, że każdego dnia jedzą więcej jedzenia – i lepszej jakości. W rezultacie więcej dzieci uczęszcza do szkoły. Kiedy nie mają wystarczająco dużo jedzenia na śniadanie lub obiad, wiele osób zatrzymuje dzieci w domu.
„Pieniądze, które otrzymujemy, naprawdę nam pomogły i pozwoliły zacząć odbudowywać nasze życie” – mówi.
– Mogę kupić to, czego potrzebujemy, a nawet od czasu do czasu jakieś smakołyki – jak to mięso. To prawdziwe błogosławieństwo.
Ogródek kuchenny daje nowe możliwości
Dzięki projektowi Anastathie otrzymała także wszystko, czego potrzebuje, aby uprawiać warzywa w ogródku kuchennym tuż przy domu. Teraz z niecierpliwością czeka na moment, w którym będzie mogła zbierać własne jedzenie i sprzedawać nadwyżki oraz inne drobne produkty na targu. Ale przede wszystkim nie może się doczekać, kiedy będzie mogła zjeść „prawdziwy” posiłek z rodziną i zobaczyć, jak dzieci spokojnie i najedzone zasypiają pod ciepłem nowego kocyka.
Artykuł został napisany przez Jennifer Lazuta, Catholic Relief Services (CRS)
FAKTY:
Projekt awaryjnego bezpieczeństwa żywnościowego i pomocy rolniczej w Bouar jest finansowany przez norweskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych za pośrednictwem Caritas Norwegia. Jest to część trwających dwa lub trzy miesiące projektów reagowania kryzysowego, które są realizowane przez Catholic Relief Services (CRS) i Caritas Bouar-a.
Celem jest ratowanie życia, łagodzenie cierpienia i ochrona godności ludzkiej rodzin dotkniętych konfliktem w północno-zachodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej. Projekt polega na przekazywaniu środków pieniężnych na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa żywnościowego oraz szkoleniu liderów społeczności w zakresie zarządzania konfliktami.