Ścisła współpraca między biznesem, sektorem wolontariatu i sektorem publicznym jest receptą na udaną integrację - i zatrudnienie większej liczby imigrantów. Jednak władze nie inwestują w to wystarczająco dużo.

Sektor wolontariatu i społeczeństwo obywatelskie są ważnymi obszarami integracji uchodźców i imigrantów. Ci z nas, którzy pracują w sektorze wolontariatu, wiedzą o tym i zostało to również podkreślone w krajowej strategii przedstawionej przez ówczesny rząd w 2021 roku: Integracja na co dzień - strategia na rzecz wzmocnienia roli społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie integracji (2021-2024).

Strategia ma na celu zwiększenie uczestnictwa w społeczeństwie obywatelskim wśród dzieci, młodzieży i dorosłych ze środowisk imigranckich, promowanie i wspieranie wysiłków społeczeństwa obywatelskiego na rzecz integracji oraz rozwijanie lepszej współpracy i warunków ramowych. Niestety widzimy, że władze nie wywiązują się z tego zadania.

Niewykorzystany potencjał

Chociaż istnieje wiele programów publicznych mających na celu zakwalifikowanie uchodźców i imigrantów na rynek pracy, dane z norweskiego urzędu statystycznego (SSB) pokazują, że wskaźnik zatrudnienia w tej grupie jest znacznie niższy niż w pozostałej części populacji, a 40% ma zbyt wysokie kwalifikacje do wykonywanej pracy. Jednocześnie tegoroczne badanie NAV pokazuje, że w Norwegii brakuje 70 000 pracowników. Dotyczy to w szczególności sektora opieki zdrowotnej, pielęgniarskiej i opiekuńczej, a także budownictwa.

Mamy solidne doświadczenie w sektorze non-profit, w którym widzimy duży i niewykorzystany potencjał. Dzięki programom mentorskim, dostosowanym do potrzeb kursom języka norweskiego i działaniom związanym z poszukiwaniem pracy, Caritas pomogła ponad 200 osobom w rejonie Oslo znaleźć pracę. Jest to korzystne dla osób, które mają możliwość wykorzystania swoich umiejętności, ale jest to również istotne dla Norwegii, która potrzebuje wykwalifikowanej siły roboczej. Nauczyliśmy się również, że wolontariat sam w sobie może być ważnym krokiem na rynku pracy i dlatego powinien być wykorzystywany w większym stopniu niż obecnie.

Praca długoterminowa

Chociaż korzyści jest wiele, okazuje się, że sektor publiczny nie uznaje wartości i nie ułatwia bliższej współpracy między sektorem biznesowym i non-profit. Główna organizacja dokonała oceny porozumienia międzyinstytucjonalnego i widzi, że sektory non-profit i spożywczy są najlepszymi sektorami, na których można się oprzeć. Aby połączyć więcej organizacji z integracją, potrzebne są zasoby na szkolenia, coaching zawodowy i dopłaty do wynagrodzeń.

W proponowanym budżecie krajowym na 2023 r. pula dotacji na działania integracyjne w organizacjach wolontariackich pozostaje praktycznie niezmieniona - zarówno pod względem kwoty, jak i czasu trwania. Utrudnia to osiągnięcie celów strategii integracji. Aby stworzyć dobre formy współpracy między sektorem prywatnym, wolontariackim i publicznym, ważne jest, aby dotacje były przyznawane na kilka lat, a nie tylko na 12 miesięcy.

Bardzo dobre wyniki osiągamy wtedy, gdy udaje nam się tworzyć długofalowe, ukierunkowane programy, dostosowane do różnych grup. Pokazuje to nasze doświadczenie po kilku latach współpracy. Mamy nadzieję, że więcej osób będzie miało możliwość zrobienia tego samego i że politycy ułatwią to w najbliższej przyszłości.