Nie ma wątpliwości, że walka z głodem i zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego są dla rządu ważne, ale budżet państwa na rok 2023 rozczarowuje, gdyż nie poświęca na nie zbyt wiele uwagi.

W czasie, gdy rekordowa liczba ludzi głoduje w wyniku zmiany klimatu, wojny na Ukrainie i pandemii, spodziewaliśmy się, że na bezpieczeństwo żywnościowe zostanie teraz przeznaczonych więcej środków niż w zmienionym budżecie państwa na rok 2022. Podczas gdy Norwegia ma rekordowo wysokie dochody w wyniku wojny, jesteśmy rozczarowani, że nie przeznacza się więcej środków dla tych, którzy głodują w jej wyniku. Rząd włożył mnóstwo pracy i poświęcił prawie rok na stworzenie nowej strategii bezpieczeństwa żywnościowego – głównego obszaru zainteresowania rządu w polityce rozwojowej. Jest to konieczne i długo oczekiwane, zwłaszcza w dzisiejszym kontekście geopolitycznym. Jednocześnie jesteśmy zaskoczeni brakiem dalszych środków na wdrożenie nowej inicjatywy i obawiamy się, że będą to jedynie dobre intencje.

Podwój swoje wysiłki na rzecz lokalnego rolnictwa

Obecnie 828 milionów ludzi żyje w ciągłym niedoborze wystarczającej ilości pożywnego pożywienia . Obecnie 50 milionów ludzi w 45 krajach żyje na skraju głodu , podczas gdy ponad 345 milionów w 82 krajach walczy o wyżywienie swoich rodzin i grozi im śmierć głodowa. W ramach Celu Zrównoważonego Rozwoju 2 Norwegia zobowiązała się do przyczynienia się do wyeliminowania głodu do roku 2030. Aby to osiągnąć, rządy na całym świecie muszą podwoić swoje wysiłki w zakresie lokalnego rolnictwa w krajach rozwijających się. Aby sprostać potrzebom rosnącej populacji, prognozy pokazują, że do 2050 roku będziemy musieli zwiększyć produkcję żywności o 50 procent. Jednocześnie na skutek zmiany klimatu zbiory zmniejszą się o 30 procent.

Skup się na małych rolnikach

W budżecie państwa widzimy, że rząd troszczy się o drobnych rolników i rozwój lokalnych łańcuchów wartości. To jest dobre i absolutnie kluczowe dla zwiększenia bezpieczeństwa żywnościowego. Aby nowa strategia rządu mogła mieć wpływ na globalne bezpieczeństwo żywnościowe, musi ułatwić drobnym rolnikom przetwarzanie i przechowywanie wyhodowanych przez nich warzyw i owoców przed ich sprzedażą na lokalnym rynku. Ponadto musi umożliwić drobnym rolnikom produkcję żywności dla szkół . Wzmocni to lokalne przedsiębiorstwa, stworzy więcej miejsc pracy i zapewni dzieciom w wieku szkolnym smaczną i pożywną żywność. I wreszcie strategia musi zapewnić zbudowanie lepszego pomostu między emergency response i długoterminową pomoc. Dzięki temu ludność krajów rozwijających się będzie mniej podatna na przyszłe kryzysy. Dlatego dobrze, że rząd pisze, iż długoterminową perspektywę należy rozpatrywać w kontekście pracy na rzecz pokoju i pojednania, ale konieczne jest przeznaczenie środków na jej wdrożenie w praktyce.

Przydział musi zostać znacznie zwiększony

W związku z tym zwracamy się do Stortingu o zwiększenie środków w przyszłorocznym budżecie państwa. Rolnictwo w krajach rozwijających się jest chronicznie niedofinansowane. Dzieje się tak, mimo że Bank Światowy potwierdził, że inwestycje w rolnictwo są skuteczniejszym sposobem na redukcję ubóstwa niż inwestycje w jakikolwiek inny sektor. Należy pilnie odwrócić tę tendencję.

W otwartym liście do Zgromadzenia Ogólnego ONZ we wrześniu 238 organizacji, w tym Caritas , o natychmiastowym podjęciu przez państwa członkowskie działań mających na celu rozwiązanie kryzysu głodu. Piszą między innymi: „Straciliśmy już zbyt wiele czasu – rodziny, z którymi pracujemy na co dzień, potrzebują natychmiastowego działania. Życie milionów dziewcząt, chłopców, kobiet i mężczyzn zależy od odważnych i śmiałych działań, które Wy, Państwa Członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, podejmiecie – lub zaniechacie. Nie możemy pozwolić, aby ludzie umierali z głodu na naszym posterunku. W XXI wieku nie ma miejsca na głód.

(Udział w dyskusji podpisany przez Sekretarz Generalną Marthę Skretteberg i opublikowany w Nationen).