W każdy czwartek imigrantki spotykają się w Centrum Zasobów, aby dzielić się doświadczeniami i uczyć się o życiu w Norwegii. Prowadzi to również do nawiązywania przyjaźni.

Przyjazd do nowego kraju może stanowić wyzwanie na wiele sposobów. Jednym z nich jest bariera językowa. Kolejnym jest samotność. Ale także brak wiedzy na temat norweskiego społeczeństwa i praw.

Caritas Lista jest długa, więc wspomnimy tylko o kilku. Dlatego od kilku lat ma własne grupy kobiet. Ich celem jest ułatwienie stania się częścią norweskiego społeczeństwa. Tematy cotygodniowych spotkań są różne - od tego, jak poruszać się po służbie zdrowia, przez zdrowie kobiet, przemoc domową, zdrowie psychiczne i społeczne, prawo pracy, finanse osobiste, aż po norweską kulturę.

Kobiety spotykają się w każdy czwartek przez osiem tygodni. Przynoszą ze sobą różne doświadczenia ze swoich krajów ojczystych i tutaj, którymi się dzielą. Caritas Podczas ostatniego spotkania jedna z kobiet powiedziała, że dopiero teraz, po trzech latach spędzonych w Norwegii, dowiedziała się o programie dla kobiet. Była z tego powodu szczęśliwa. Lata spędzone jako nowoprzybyła były nieco samotne.

Doradca Camilla Walvik Gundersen w Caritas Norwegia

Śledzi nasze programy dla kobiet i mówi, że wiele uczestniczek wymienia się danymi kontaktowymi i spotyka się w wolnym czasie.

Tworzą grupy przyjaciół. Poprzez pocztę pantoflową rozpowszechniają informacje o grupach kobiet i inne ważne informacje. Oznacza to, że coraz więcej osób nas szuka. Jesienią rozszerzymy naszą ofertę o oddzielną grupę dla osób mówiących po hiszpańsku.

Doradca Camilla Walvik Gundersen w Caritas Norwegia

Dodaje, że będą również kursy łączące poszukiwanie pracy, język i grupy kobiet.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, rozpocznie się to w drugiej połowie września. Grupy kobiet są również ważnym miejscem informowania i podnoszenia świadomości na tematy tabu, a także identyfikowania przypadków przemocy domowej, negatywnej kontroli społecznej itp.

Niedawno usłyszeliśmy historię kobiety z Ameryki Łacińskiej, która chce ubiegać się o azyl. Jako osoba queer jest prześladowana i nękana w swoim kraju. Gdyby nie poczta pantoflowa, być może nie zgłosiłaby się do nas. Teraz jesteśmy z nią w kontakcie, zarówno emocjonalnym, jak i praktycznym, aby upewnić się, że otrzyma pomoc, której potrzebuje w swojej podróży.

Doradca Camilla Walvik Gundersen w Caritas Norwegia

Przeczytaj więcej o naszych kursach i zajęciach tutaj.