Coraz więcej ludzi głoduje w Afryce, na Karaibach i w Azji Zachodniej

Dwie kobiety i mężczyzna trzymający w rękach orzeszki ziemne, które sami wyhodowali

Według raportu The State of Food Security and Nutrition in the World, pod koniec 2022 roku głodowało 735 milionów ludzi. Jest to o 122 miliony więcej niż w 2019 roku.

Raport został opublikowany wczoraj podczas spotkania ONZ na wysokim szczeblu w sprawie Celów Zrównoważonego Rozwoju i pokazuje, że głód na świecie nie pogorszył się w latach 2021–2022. Jednak w wielu miejscach na świecie głód rośnie. Ludzie zmagają się tam z nadrobieniem strat w dochodach poniesionych w wyniku pandemii, ze wzrostem cen żywności i energii, a także z tym, że ich życie i środki do życia zostały zniszczone w wyniku konfliktów i ekstremalnych warunków pogodowych.

1 na 5 głoduje w Afryce

Rozwój sytuacji w Azji i Ameryce Łacińskiej zmierza we właściwym kierunku, podczas gdy liczba głodujących ludzi w Afryce, na Karaibach i w Azji Zachodniej nadal rośnie. Mimo że Afryka ma wystarczająco dużo ziemi uprawnej, aby wyżywić niemal cały świat, 1 na 5 osób głoduje.

– Mimo że w porównaniu z ubiegłym rokiem nastąpił niewielki spadek, głód i niedobór żywności nadal stanowią poważne wyzwanie na świecie. Widzimy to każdego dnia, pracując na rzecz bezpieczeństwa żywności w różnych krajach. Jesteśmy szczególnie zaniepokojeni negatywnymi wydarzeniami w Afryce, na Karaibach i w Azji Zachodniej.

Tale Hungnes, szef ds. międzynarodowych w Caritas Norwegia

Więcej osób musi stać się samodzielnych

Raport pokazuje, jak będzie wyglądał świat, jeśli nadal będziemy podążać tą samą drogą. Aby odwrócić tę tendencję, konieczne są ogromne inwestycje w emergency response oraz długoterminową pomoc mającą na celu zwiększenie samodzielności ludzi, w tym poprzez szkolenie lokalnych drobnych rolników, osób wewnętrznie przesiedlonych i uchodźców, aby mogli wyżywić siebie i swoje rodziny dzięki rolnictwu przyjaznemu klimatowi. Trzeba też coś zrobić z podstawowymi przyczynami głodu.

Drobna rolniczka z Ugandy Vetherina stoi na swoim polu
Uganda: Drobna rolniczka Vetherina uczestniczy w jednym z naszych programów bezpieczeństwa żywnościowego. Oto ona, stojąca na swoim polu. (Zdjęcie: Sunniva Håberg/ Caritas Norwegia)

Zapomniany kryzys

Uganda jest jednym z krajów Afryki, w którym rośnie liczba osób cierpiących głód. Jednym z powodów są drastyczne cięcia w pomocy międzynarodowej, która miała pomóc krajowi wyżywić ponad 1,5 miliona uchodźców.

– Brak funduszy sprawił, że Światowy Program Żywnościowy, z którym współpracujemy, musi teraz drastycznie zmniejszyć racje żywnościowe dla uchodźców. Kraj ten prowadzi wyjątkową i gościnną politykę wobec uchodźców, która obecnie ulega zniszczeniu pod wpływem zapomnianego kryzysu, któremu należy poświęcić większą uwagę. Należy znaleźć rozwiązania, które odwrócą tę tendencję, tak aby Uganda mogła nadal przyjmować uchodźców z sąsiednich krajów, takich jak Sudan Południowy, DR Kongo i Burundi.

Tale Hungnes, dyrektor międzynarodowy Caritas Norwegia

Raport o stanie bezpieczeństwa żywnościowego i odżywiania na świecie w 2023 r. został przygotowany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), Światowy Program Żywnościowy (WFP), Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz Międzynarodowy Fundusz Rolny (IFAD). Ukazuje się co roku od 2017 roku.

Inne kluczowe ustalenia raportu:

  1. W 2022 r. 2,4 miliarda ludzi (26,6% światowej populacji) cierpiało na umiarkowany lub poważny niedobór żywności. 900 milionów z nich cierpiało na poważny niedobór żywności.
  2. Szacuje się, że do 2030 roku 600 milionów ludzi będzie cierpieć na chroniczne niedożywienie. Jest to o 119 milionów więcej niż gdyby nie doszło do pandemii lub wojny na Ukrainie.
  3. Ponad 3,1 miliarda ludzi (42%) nie mogło sobie pozwolić na zdrową dietę w 2021 roku.
  4. Na całym świecie ponad 148 milionów dzieci poniżej piątego roku życia cierpi na zahamowanie rozwoju fizycznego i umysłowego na skutek głodu.
  5. Szacuje się, że do 2050 roku prawie 7 na 10 osób będzie mieszkać w miastach i jeździć samochodem. Stwarza to zarówno wyzwania, jak i możliwości w zakresie transportu żywności. Aby zapewnić każdemu dostęp do niedrogiej i zdrowej diety, musimy zmienić sposób produkcji żywności. Musimy skupić się bardziej na lokalnej produkcji i mniej na imporcie. Ważną rolę odgrywają tutaj lokalni, drobni rolnicy.